к. КОЛ КАЙРУУ Канча кылган менен тартынды окшойт, кол көтөрө алган жок («Ленинчил жаш»). Урушканда адегенде эң оболу ким кол көтөрсө, ошол күнөөлүү («Чалкан»).

1. к. КОЛ КАЙРУУ 2. Багынуу, баш ийүү. Душман кол көтөрүп астыга түштү (Жантөшев).

1. Багынуу, баш ийүү. Душман кол көтөрүп астыга түштү (Жантөшев). 2. к. кол кайруу. Канча кылган менен тартынды окшойт, кол көтөрө алган жок («Агым»).